ဝဋ္႐ွိသမွ်ေက်ပါေစ

ဘယ္ဝယ္ဘဝ
ဘယ္ကာလက
အမွ်ေပးေဝ
ဆံုခဲ့ေလလည္း
ငါလည္းမသိတာ
အမွန္ပါ။

ဝမ္းနည္းစဖြယ္
ေႏြေနလယ္မွာ
မင္းကိုေတြ႔ဆံု
ငါရင္ခံုၿပီး
ခ်စ္ခင္စံုမက္
ေမတၱာဖက္လို႔
မင္းကိုငါ့က
ခ်စ္ခဲ့တယ္။

မၾကာလွပါ
ေဝဒနာတို႔
ငါ့ရင္ကိုခြဲ
ငါ့အသည္းပါ
မင္းကႏႈတ္ယူ
ဟို..အေဝးဆီကို။

ဘယ္ဘဝက
က်ိန္စာသင့္လို႔
သူ႔ဆီထံေမွာက္
ဒူးကိုေထာက္ၿပီး
ငါဟာ ဘာေၾကာင့္
႐ႈံးေနလဲ။

ေတာင္းဆုေခၽြတယ္..
ေနာင္ဘဝဆိုတာ
႐ွိခဲ့ပါရင္
အခ်စ္႐ႈံးၿပီး
အသည္းကြဲကာ
ဝမ္းနည္းစြာနဲ႔
အၿမဲငိုရ
ဒီဘဝလို
ငါ မၿဖစ္ရလို
ေတာင္းဆုဆုိတယ္။

ငါဟာ
မင္းအေပၚမွာ
အခ်စ္ဝဋ္ေၾကြးတို႔
ေၾကြးေပးဆပ္ရန္
႐ွိခဲ့ရင္လည္း
ဒီဝယ္ဘဝ
ဒီမွ်နဲ႔သာ
ေက်ပါေတာ့ေလ
စိေႏၱၿမတ္မွာ
ေတာင္းဆုေခၽြကာ
မင္းအလိုက်
ငါေပးဆပ္တယ္
ဝဋ္႐ွိသမွ်
ေက်ေစေတာ့။

.....
18-6-2009

1:16 pm